Lanaren inguruko problematika Frankfurteko eskolaren lehendabiziko belaunaldian

Laburpena

Karl Marx hil ondoren etorri ziren hamarkadetan, bere obra batez ere, interpretazio murriztatzaile ikuspuntuetatik aztertua izan zen, histmat-diamat ortodoxiaraino heldu zelarik. Esparru itxi honetan Lukács-en lanak —Marx-en kosifikazio teoria eta Weber-ren razionalizazio teoria uztartzen zituen lanak— subjektuaren problematikari ateak zabaldu zizkion eta azken finean marxismoaren positibizazioaren haustura suposatzen zuen. Max Horhkeimer eta Theodor Wiesengrund Adorno, Frankfurteko Eskolaren lehendabiziko belaunaldian sona handiko teorikoek Lukács-en heredentzia hartzen dute, baina beren teoria subjektu-objektu eredu estuan kokatzen dutenez ezinbesteko razionalitate teleologikoa baino ez dute kontutan hartzen. Modu honetan, Weber-rekin zweckrationalität delakoaren garaipena iragartzen dute. Bigarren belaunaldiko pentsalari inportanteena den Jürgen Habermas-ek aporia honetatik irten nahian aipatu problematika beste ikusmolde batean kokatuko du, gizarte kapitalista aurreratuaren krisi eta patologia sozialak aztertzeko marku aproposagoa eskaintzen duelarik.